banner
Discipline

.De mens was oorspronkelijk een verzamelaar van bessen, nootjes en wortels. En af en toe sloegen ze een springbok de kop in of draaiden ze de kop van een vogel om. De rest van de tijd zaten ze te lummelen rond een vuurtje, keken naar de sterren en vertelden verhalen.
   Pas toen de landbouw en veeteelt werd uitgevonden, was er werk aan de winkel. Ploegen, zaaien, onkruid wieden, dieren voederen, mest opruimen...Meer werken, minder lummelen. Discipline moest je hebben.
   Dingen doen die je eigenlijk niet wilt doen.
   Dat is discipline.
   De afgellopen maand stond ik elke werkdag om kwart voor zes op om eerst een kwartier een work-out te doen of een half uur hard te lopen. Daarna studeerde ik pokertheorie en beantwoordde een paar e-mails om vervolgens ontbijt klaar te maken.
   Hoe blijf je gedisciplineerd?
   Je moet jezelf doelen stellen.
   Mijjn doel is dit jaar een nieuwe beste tijd op de 10 km en de halve marathon. En daarvoor moet ik een paar kilo's kwijtraken.
   Mijn doel is om dit jaar een solide pokerspeler te worden in NL25.
   Mijn doel is het om dit jaar een tiental wetenschappelijke artikelen te publiceren.
   Voorlopig ben ik sinds 1 januari ruim 2 kilo afgevallen en zijn er 3 wetenschappelijke artikelen geaccepteerd. Alleen hoe lang houd ik dit vol?

30 januari 2023, Steven Verhelst 
Het ei van de pechvogel

stand-in

Toen ik vanochtend een ei in de eierkoker deed, moest ik denken aan het fictieve boek "Het ei van de pechvogel", van Franz Haidinger in de roman Stand-in van Ernest van der Kwast, initieel gepubliceerd onder de naam Sieger Sloot.
   Sommige eieren barsten in de eierkoker en lopen deels leeg. Als je er geen gaatje in prikt, tenminste. Ik heb ook wel eens windeieren gevonden, toen ik bij onze buren voor de kippen moest zorgen - en dat net terwijl ik trek had in een vers ei.
   De roman stand-in, waaraan ik in het begin heb meegedacht en meegeschreven, was bedoeld als een emulatie van Arnon Grunberg, die ook al onder pseudoniem Marek van der Jagt een aantal romans had geschreven. Wat was de volgende stap naar het verdwijnen van de identiteit? Dat iemand anders JOUW roman zou schrijven.
   In Stand-in ging het ook over identiteitsverlies: de hoofdpersoon trad op als stand-in voor verschillende schrijvers.
   Het boek werd wel positief besproken, maar ervan verdacht door Grunberg geschreven te zijn. Misschien was dat het echte ei van de pechvogel.

26 januari 2023, Steven Verhelst 
VERRASSING

Af en toe pak ik eens een boek uit zo'n gratis boekentil op straat. Daar zetten mensen oude boeken in die ze niet meer willen. Als ik er eentje uit haal, zet ik er ook altijd weer eentje terug.
   Vorige week zag ik ergens een boek van A.C. Baantjer. Die las ik als tiener regelmatig.
   De Cock en tranen aan de Leie.
   Het was een vreemd formaat - misschien een Vlaamse uitgave - en ik pakte het boek mee naar huis.
   Pas toen ik het gisteravond opensloeg, zag ik dat het een grootletterboek was, voor slechtzienden.
   Ik moet mijn boeken steeds verder van mijn gezicht weg houden, en ik probeer het nog te rekken tot mijn vijftigste voordat ik een leesbril koop. Met zulke boeken denk ik dat dat wel zal lukken.

23 januari 2023, Steven Verhelst 
Elfstedentocht

Vorig jaar was het 25 jaar geleden dat de laatste Elfstedentocht plaatsvond, die door Henk Angenent gewonnen werd. Vandaag is het precies 60 jaar geleden dat de meest fameuze tocht, die van 1963, werd verreden, met de legendarische Reinier Paping als winnaar.
   Komt er ooit nog een tocht der tochten? Of moeten we het in de toekomst met herhalingen doen?

18 januari 2023, Steven Verhelst 
Ongeluk

Vrijdag de dertiende. Sommige mensen blijven uit angst voor ongeluk liever in bed.
   Ik stond gewoon om kwart voor zes op, deed mijn work out, dronk een thee, en startte mijn laptop op.
   Hoe zou het gaan vandaag?
   Hoe zou het gaan dit jaar?
   Ik voorspel een mix van geluk en ongeluk.
   Alleen van de dingen die mislukken kun je leren - dat is mijn insteek, niet alleen vandaag. Al zou ik natuurlijk ook het liefst in mijn bed blijven liggen.

13 januari 2023, Steven Verhelst 
Wetenschap en geld

In de academische wereld is bijna altijd een gebrek aan financiering. Het geld voor projecten moet bijeengeschraapt worden door middel van subsidieaanvragen. Daarin worden budgetten meestal flink opgevoerd, want als je dan iets krijgt, heb je ook wat.
   Blijkbaar is dat van alle tijden, want in de roman "Onder Professoren" van W. F. Hermans (uitgegeven in 1975), kwam een dialoog voor tussen twee professoren waarvan de ene klaagde dat zijn apparatuur die hij gekocht had, in het laboratorium stond te verstoffen.
   "Dan heb je nog geluk gehad," antwoordde de andere. Bij had de nieuwe apparatuur, die uit plaatsgebrek in de kelder was opgeslagen, door waterschade aangetast.
   De passage kwam mij enigszins bekend voor, want jaren geleden had ik een collega wiens labo vol stond met oude apparatuur, die "misschien ooit nog eens bruikbaar zou blijken". Zo veel, dat er nauwelijks plaats meer was voor het uitvoeren van experimenten...

12 januari 2023, Steven Verhelst 
Onder professoren

hermans

In de academische wereld heerst een hierarchisch systeem. Studenten, promovendi, post-docs, professoren. En zelfs onder professoren bestaan er gradaties. De assistant professor (in Nederland en België ook wel docent genoemd), associate professor (hoofddocent), full professor (hoogleraar), en dan bestaat er in België ook nog "gewoon hoogleraar", wat in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, niet iets gewoons is, maar juist een trede hoger dan hoogleraar.
   In voorbereiding op mijn aanvraag tot bevordering las ik de roman "Onder professoren" van W. F. Hermans. Hermans promoveerde in de fysiche geografie en was een tijd lang lector aan de universiteit van Groningen. De rang lector bestaat niet meer, maar het is te vergelijken met wat nu docent is.
   Hermans' ambitie was om hoogleraar te worden, maar besteedde uiteraard flink wat tijd aan het schrijven van romans. Hij werd nooit benoemd als hoogleraar.. Uiteindelijk vertrok hij na ruzie uit Groningen en vestigde zich in Parijs.
   Ik zit niet in Groningen, maar in Leuven.
   Wat als ze mij niet bevorderen tot hoogleraar? Dan kan ik me altijd nog aan het uitwerken van mijn romanideeën wijden.

10 januari 2023, Steven Verhelst 
Chat GPT

Er is al veel te doen geweest over de recente AI app Chat GPT. Je kunt het verhalen laten schrijven, essays, werkstukken, artikelen... Maar wie controleert de juistheid ervan?
   Ik heb Chat GPT net gevraagd een blog  te schrijven over de gevaren van arteficiële intelligentie, maar de tekst was saai en zakelijk. Daarna vroeg ik hem een soortgelijke tekst te schrijven, maar grappiger en met meer sarcasme.
   "Arteficiële intelligentie (AI): omdat we niet tevreden waren met het ruïneren van de planeet en elkaar, moeten we nu ook de toekomst vernietigen!
   Grapje, maar serieus Aan de ene kant heeft AI de potentie om enkele van 's werelds grootste problemen op te lossen en ons leven gemakkelijker te maken, maar aan de andere kant kan het ons allemaal in luie, werkloze wezens veranderen, of erger nog, ons tot slaaf maken om de robot-overheersers te dienen.
   Maar hey, we hebben tenminste zelfrijdende auto's en virtuele assistenten om ons gezelschap te houden terwijl we de hele dag op de bank zitten. En als de AI-apocalyps komt, hebben we tenminste geavanceerde machines om ons te beschermen tegen de hordes hersenloze zombies die door de straten zwerven.
   Dus laten we allemaal gewoon achterover leunen en genieten van de rit terwijl we naar een onzekere toekomst suizen, overgeleverd aan onze eigen creaties. You only live once, toch?"

7 januari 2023, Steven Verhelst 
Wintersport

Ik ben geen wintersporter. Ik heb welgeteld één keer in mijn leven op een snowboard gestaan. Dat was een pijnlijke ervaring.
   Als Nederlander kijk ik uiteraard wel graag naar schaatsen, maar dat is zowat de enige wintersport waarvoor ik de televisie aanzet.
   De vraag is of wintersporten in de toekomst nog plaats kunnen vinden. Nu ligt er in de Europese wintersportgebieden al nauwelijks sneeuw. Bij het jaarlijkse schansspringen in Garmisch-Partenkirchen zagen de bergen er groen uit in plaats van wit. Alleen onder aan de schans lag wat opgespoten sneeuw uit sneeuwkanonnen.
   Wetenschappers verwachten dat bijna 80% van alle gletsjers tegen het einde van de eeuw gesmolten zijn. Dat is natuurlijk niet alleen funest voor de wintersport, maar ook landbouw is afhankelijk van het smeltwater in de zomer.
   Misschien is er in de toekomst alleen nog maar sneeuw op televisie of computerspellen en zullen we water ergens anders vandaag moeten halen. 

5 januari 2023, Steven Verhelst 
2022 - de afrekening

afrekening

Hoe was 2022, vroeg iemand mij gisteren. Was het een succesjaar? Een rampjaar?
   In 2022 liep ik een nieuwe recordtijd op de 10 km, verviervoudigde mijn bankroll op de online pokersite Pokerstars, en haalde ik als co-applicant drie subsidies binnen voor wetenschappelijk onderzoek.
   Maar ik had ook gekneusde ribben, een corona-infectie (waardoor ik wegens gebrek aan training een halve marathon niet kon lopen), een knieblessure, een voorhoofdsholteontsteking, en een berg meer werk dan ik af kon krijgen.
   De wereld kon de mondmaskers afnemen, maar kreeg daar andere dingen voor terug: een oorlog tussen Rusland en de Oekraïne, een energiecrisis, hoge inflatie, en veelal warm weer, wat alweer de doorzettende klimaatverandering laat zien.
   De eindafrekening van 2022 zegt dat het een jaar is om wat mij betreft maar snel te vergeten.

1 januari 2023, Steven Verhelst 
In deze link een selectie van blogs van 2022.

31 december 2022, Steven Verhelst


Steven leest:
Herman Koch - Een film met Sophia

Steven luistert:
Gorki - Ik ben aanwezig

Steven kijkt:
A simple plan

Nieuws


Een nieuwe column. Over een fietstocht met Marcel Maassen langs vier bierbrouwerijen rond Leuven

Een column. Over een lezing van schrijver Chuck Palahniuk

Archief




www.stevenverhelst.nl


Want zelfs de raarste wereld dient beschreven te worden