banner
Vooruitblik

Ik heb deze maand - onder het motto O Tempora O Mores - genoeg teruggeblikt op het zeden en verleden. Ik moet vooruitblikken. De wereld verander je niet noemenswaardig, maar je kunt wel kiezen hoe je ermee omgaat.
   Jij, ongeboren zoon, zit nu nog veilig in de buik van mijn vrouw. Jouw verleden moet nog beginnen.
   Zal ik een goed voorbeeld zijn voor jou? Geduldig, behulpzaam, jou dragen in mijn handen, niet alleen vlak na de geboorte, maar ook later, spreekwoordelijk? Zal ik je los kunnen laten, om je zelf te laten zwemmen, zelf te leren bijna te verzuipen en je op eigen kracht boven te laten komen, trots opkijkend naar mij?
   Nu zwem je nog rond in een te kleine ruimte, opgevouwen en veilig omgeven door de moederwarmte, die spoedig vervangen zal worden door de kilte van de wereld. Ik zal proberen jouw warme deken te zijn.

18 december 2018, Steven Verhelst
O tempora, o mores! - Naakt

Met een beetje geluk kwam je in de jaren 80 als twaalf jarige jongen op televisie nog eens een stel borsten tegen - bij de reclame van Fa bijvoorbeeld. Met de wilde frisheid van limoenen.
   Of zaterdagnacht, heel laat, op de Duitse zenders - daar kwamen de Tiroler seksfilms. Onschuldig, maar bloot genoeg om een beginnende puber het warm van te laten krijgen.
   Of je vond in de bosjes in het park een blote tieten blaadje - zwart-wit foto's van naakte vrouwen met veel haar tussen hun benen, gedrukt op van dat grauwe papier naast grote lappen tekst met 'echt gebeurde' geile verhalen.
   En als je echt lef had, probeerde je bij de sigarenwinkel een Playboy of Penthouse te kopen. Dat lukte meestal wel, want de sigarenboer was vroeger zelf ook jong geweest. O tempora, o mores!
   Tegenwoordig brengt de Playboy geen naakt meer. Het is niet meer van deze tijd. Waar ook de televisie steeds minder bloot brengt, daar hoef je op internet niet lang te zoeken. En ook als je niet zoekt, komt het vanzelf naar je toe met e-mail SPAM. Of heeft de jeugd van tegenwoordig geen e-mail meer? Misschien is dat ook al niet meer van deze tijd.

17 december 2018, Steven Verhelst
O tempora, o mores! - Boeken

Vanaf mijn twaalfde jaar schrijf ik al op in een schrift welke boeken ik gelezen heb, met de datum dat ik het boek uitlees, de schrijver, de titel en de gegevens van de specifieke uitgave.
   Las ik als tiener nog meer dan vijftig boeken per jaar; via mijn studie en promotie is dat naar beneden gegaan tot ongeveer veertig, als post-doctoraal medewerker op Stanford naar onder dertig, en nu lees ik nog geen twintig boeken per jaar. Wel zit ik op Facebook, YouTube, Whatsapp, Netflix en Uitzending gemist. O tempora, o mores! Kunnen schijvers eigenlijk nog wel bestaan van de dalende hoeveelheid boeken die er gelezen worden?

14 december 2018, Steven Verhelst
O tempora, o mores! - Muziek

Op weg naar de kinderopvang, fiets ik altijd langs een lagera school. Toen ik mijn dochter vanochtend bracht, liepen er drie meisjes van een jaar of tien richting het zebrapad om over te steken naar de school. Een van hen had een koptelefoon op en zong mee met de laatste hit van Kanye West. You're such a fucking ho - I love it!
   Ik weet niet of u als lezer van deze blog het tweede refreintje kent. I'm a sick fuck, I like a quick fuck (3x) I like my dick sucked, I'll buy you a sick truck.
   Als ik op de lagere school zat, was Doe Maar populair - ook bij mij. Toen zongen meisjes Je loopt je lul achterna en Heroïne, godverdomme, heroïne is een vloek.
   Wat dat allemaal precies betekende, wist ik niet. Maar de muziek lag goed in het gehoor en de Nederlandse teksten zongen goed mee.
   Het wordt natuurlijk nooit meer zoals in de jaren 60, toen de Rolling Stones bij de Ed Sullivan show hun tekst Let's spend the night together moesten vervangen door Let's spend some time together.
   O tempora, o mores!

10 december 2018, Steven Verhelst
O tempora, o mores! - Ontgroeningen

ku leuven

Niet alleen in Nederland zijn er excessen tijdens studentenontgroeningen, ook in Vlaanderen. Deze week werd een student onwel naar het ziekenhuis gebracht, waar hij nu in coma ligt. Hij had met twee andere in zijn blote reet door het bos moeten lopen en overmatig veel vissaus moeten drinken, zodat het zoutgehalte van zijn bloed veel te hoog werd.
   Waar inwijdingen in verenigingen zijn, zijn inwijdingsrituelen. Vaak onschuldig, soms extreem. Bij het leger, bij een studentenvereniging, bij een godsdienst. Hoe vreemder het ritueel, hoe beter het saamhorigheidsgevoel. Dat is nu zo, maar dat was vroeger  ook al zo. Alleen hoorde je er toen niet van op televisie. O tempora, o mores!

naschrift 7 december 2018: de student in kwestie is vandaag overleden. Ik hoop dat justitie de organisatoren van de ontgroening in elk geval dood door schuld kan opleggen.

6 december 2018, Steven Verhelst
O tempora, o mores! - Gele hesjes

Het protest van de 'gele hesjes' begon in Frankrijk tegen de verhoging van de brandstofprijzen. Het waaide over naar België - met name het franstalige gedeelte. Daar luisteren ze waarschijnlijk meer naar het Franse nieuws dan in Vlaanderen.
   In Parijs leidde het tot ernstige rellen, met plunderingen van winkels tot gevolg. Dit had uiteraard niets meer met het protest tegen de brandstofprijzen te maken. Net zoals de inmenging van voetbalhooligans in het zwartepieten protest. Het gaat om schorriemorrie.
   In plaats van keihard optreden tegen de relschoppers, likt Frankrijk zijn wonden en stelt de verhoging van brandstofprijzen uit. O tempora, o mores!

4 december 2018, Steven Verhelst
O tempora, o mores! - CRISPR/Cas9

O tempora, o mores! is een uitroep uit een rede van Marcus Tullius Cicero, de bekende Romeinse redenaar uit de eerste eeuw voor Christus. Zijn naam is afgeleid van het woord voor kikkererwt (cicer), gegeven aan een van zijn voorouders die een gespleten neus zou hebben die leek op een kikkererwt. Misschien al op school - plaaggeesten zijn niet alleen uit de wereld van het cyberbullyen.
   De uitroep O tempora, o mores komt uit de eerste rede tegen Catilina, en het is door vele mensen herhaald, zowel ironisch als moralistisch.
   Ik ben niet moralistisch en sta open voor vrijwel alles. Want moralen veranderen over de tijd. Wat het veertig jaar geleden nog normaal om je kinderen te slaan, tegenwoordig is dat niet meer geaccepteerd. En werd er honderd jaar gelden vreemd opgekeken tegen vrouwen met kinderen die werkten, tegenwoordig is dat normaal.
   Vorige week berichtte een Chinese arts over de eerste genetisch gemodificeerde baby - een tweeling nogwel - door de CRISPR/Cas9 techniek. Hiermee kun je heel specifiek veranderingen aan brengen in het genoom. In dit geval heeft de arts een mutatie ingevoerd die bij sommige mensen van nature voorkomt, en het individu ongevoelig maakt voor infectie door het AIDS virus HIV.
      Het komt er uiteindelijk op neer hoe je met veranderingen omgaat. Ook radio, televisie, rock 'n roll muziek, walkmans, computerspellen, smartphones zijn al beticht van het verloederen van de mensheid. "Maar daarmee sleutel je niet aan de natuur en de gezondheid van de mens." Okay - het gebruik van fossiele brandstoffen, plastics, pesticiden, antibiotica - daarmee verander je de wereld irreversibel. Daarmee sleutel je niet alleen aan de mens, maar aan de complete aarde.
   Waar genetische veranderingen in gewassen nu het onderwerp van discussie zijn voor milieuorganisaties, daar is genetische verandering van mensen nog voer voor filosofen. Maar dat zal wel veranderen. Ik voorspel dat genetische ingrepen om medische redenen over een generatie gedoogd zullen worden, en dat het misschien nog een generatie duurt voordat je andere genen kan gaan aanpassen. Stel dat we ontdekken dat een bepaalde mutatie ons immuun maakt tegen kanker, tegen Alzheimer, tegen Parkinson? Over een eeuw denkt men waarschijnlijk dat het immoreel is om zulke mutaties NIET door te voeren. O tempora, o mores!

1 december 2018, Steven Verhelst

Steven leest:
Joost Zwagerman - Vals licht

Steven luistert:
Natural Born Killers soundtrack
 
Steven kijkt:
Spy

Nieuws


Een column, over vallen met de fiets.


Archief


November 2018

Oktober 2018

September 2018

Augustus 2018

Juli 2018

Juni 2018

Mei 2018

www.stevenverhelst.nl


Want zelfs de raarste wereld dient beschreven te worden