banner
Vlaamse woorden: subiet en seffens

'Tot subiet!' zegt een collega wel eens tegen mij.
   Welke biet? dacht ik de eerste keer dat ik het hoorde.
   Het betekent hetzelfde als 'seffens'. "Dat zal ik seffens even doen."
   Seffens hoor je dan meer weer rond Hasselt, in de Vlaamse provincie Limburg. Maar hoe lang ik ook in België zal wonen, ik denk niet dat ik deze twee woorden ooit zelf zal gebruiken.

7 december 2019, Steven Verhelst
Vlaamse woorden: mazout

Ik zag het in kleine letters staan bij de tankklep van een klein model camion. Mazout.
   Het woord mazout is afgeleid van een Russisch woord mazoet, en staat voor stookolie. Lichte stookolie is gewoon diesel en wordt gebruikt als brandstof. Maar er bestaat dus ook halfzware en zware stookolie. Zware stookolie is zo visceus, dat de opslag bij hogere temperatuur moet gebeuren. Grote zeeschepen gebruiken deze olie wel voor aandrijving.
   In cafés kun je ook mazout bestellen, maar dan krijg je een mengsel van cola en bier. In Duitsland heet deze drank Diesel en kun je ze zelfs voorgemengd in de fles krijgen. Rare buren hebben wij.

5 december 2019, Steven Verhelst
Vlaamse woorden: goesting

Om de decembermaand wat op te vrolijken, zal ik de meeste van mijn blogs besteden aan Vlaamse woorden die we in Nederland niet gebruiken.
  Wellicht in Nederland een van de meest bekende Vlaamse woorden: goesting.
   Ergens goesting in hebben klinkt honderd keer beter dan ergens zin in hebben. Het klinkt zoals Sehnsucht, een onvervuld verlangen. In 2004 werd het in Vlaanderen tot mooiste woord gekozen.
   Nederlanders kwamen toen met het woord 'liefde' als mooiste woord op de proppen. Liefde.
   De liefde zelf is wel mooi, maar als woord kan het niet tippen aan goesting. Van de esthetiek van woorden heeft de Vlaming meer verstand dan de Nederlander, zoveel is duidelijk.

3 december 2019, Steven Verhelst
Donkere dagen

sneeuw

Het is december. De donkere dagen voor kerstmis breken aan. De tijd van schoenen zetten, liedjes zingen,  adventskalenders, en plotselinge vuurwerkknallen in de buurt. Met een stuk marsepein en een mok warme chocolade zit ik te wachten tot het voorbij is.
   Waar is de tijd gebleven dat je dagenlang binnen kon zitten, bij de verwarming (ook met warme chocolade), starend door de ruiten, naar de witte wereld? Ik weet niet of dat beter was, maar in elk geval was er de kans dat er een Elfstedentocht zou worden gereden.
   Nu sneeuwt het in mijn hoofd, en naarmate december verstrijkt, hoe dichter mijn gemoedstoestand bij het vriespunt ligt.

1 december 2019, Steven Verhelst

Steven leest:
Bert Natter -
   Ze zullen denken dat we engelen zijn

Steven luistert:
Amon Amarth - With Oden on our side
 
Steven kijkt:
Game of Thrones - Season 8, episode 3

Nieuws


Eindelijk een nieuwe column, over een lezing van Chuck Palahniuk, waar ik meer dan tien jaar geleden heen ging.

Een column, over vallen met de fiets.


Archief


November 2019

Oktober 2019



Archief 2018

www.stevenverhelst.nl


Want zelfs de raarste wereld dient beschreven te worden