banner
Nachtwezens

Ik verliet het huis 's ochtends vroeg, in het donker. Op straat zag ik een zwarte kat een tuin in rennen en tussen twee boven in meende ik een vleermuis te zien vliegen.
   Het was 5:59. Heksen, tovenaars, weerwolven, vampiers en andere nachtwezens vluchtten voordat de nacht voorbij was.
   En deze alchemist zocht zijn weg naar het treinstation.

12 oktober 2017, Steven Verhelst

Intramembraanproteasen

Ik was uitgenodigd om deel te nemen aan een symposium over intramembraanproteasen in Regensburg.
   Proteasen zijn eiwitten die andere eiwitten knippen, en de lipide omgeving van een cellulair membraan legt bepaalde restricties op aan deze chemische reactie.
   Gelukkig werd er ook af en toe een Duits witbier gedronken. Want dat is misschien het enige soort bier dat ik echt mis in België.

6 oktober 2017, Steven Verhelst

Moosburg

Moosburg

Ik was op weg naar een symposium in Regensburg. Met de trein kwam ik langs het plaatsje Moosburg, het eerste station na mijn vroegere woonplaats Freising.
   Ik had slechte herinneringen aan Moosburg, stammend uit het jaar 2010.
   Het was de avond van de WK finale Nederland-Spanje. Ik was in een Biergarten in München gaan kijken. We weten allemaal hoe het is afgelopen. Verlenging. Verloren.
   Het was laat, ik had misschien een bier teveel gedronken, en ik was in de trein in slaap gevallen. In Moosburg werd ik wakker.
   Ik stapte uit en ging op zoek naar een trein terug. Maar het was te laat. De volgende trein was pas om half zes 's ochtends. Taxi's stonden er ook niet en bij de taxicentrale van Moosburg gingen ze niet aan de telefoon.
   Na de nachtmerrie van de voetbalwedstrijd probeerde ik nu op een metalen bank op het perron tevergeefs in slaap te vallen. Nog geluk dat het geen winter is, dacht ik.
   Misschien ben ik een paar keer weggedoezeld, want ik herinner me dat ik opschrikte van het geluid van een naderende trein. Mijn armen en benen zaten vol met muggensteken.
   Met mijn oranje t-shirt ging ik de trein binnen. Mijn kaartje was niet meer geldig, maar ik denk dat elke conducteur aan mijn geradbraakte gezicht wel kon zien wat hier gebeurd was.
   Gelukkig stopte mijn trein naar Regensburg maar kort in Moosburg, en de herinnering vervloog snel.

5 oktober 2017, Steven Verhelst

5 minuten

5 min

Met kleine ogen van de slaap keek ik naar de monitors op luchthaven Zaventem. Las ik dat goed? Minder dan vijf minuten wachttijd bij de veiligheidscontrole. Zo efficiënt heb ik België nog niet meegemaakt.

4 oktober 2017, Steven Verhelst

Vlucht

Ik werd midden in de nacht gewekt door een vibratie van mijn telefoon. SMS.
   Spam? Mijn moeder? Seksberichten van anonieme vrouwen?
   Het was een bericht van Lufthansa dat mijn vlucht naar München van de komende ochtend geannuleerd was.
   Dank u wel voor de informatie. Ik moest mijn bed uit, achter mijn laptop, en vond uit dat ik omgeboekt kon worden naar een vlucht eerder.  Dat betekende dat ik over een paar uur moest opstaan zodat ik de eerste trein naar vluchthaven Zaventem kon nemen. Ik ging naar bed en probeerde tevergeefs weer te slapen, wakker gehouden door de stilte waarin mijn telefoon niet vibreerde om mij te melden dat dit slechts een boze droom was.

3 oktober 2017, Steven Verhelst


Steven leest:
A. F. Th. van der Heijden -
   Advocaat van de hanen

Steven luistert:
Metallica - Master of Puppets
 
Steven kijkt:
Tatort

Nieuws


Een nieuwe column, over vallen met de fiets.

Een column. Onder de noemer Literaire reizen bezocht ik de Brecherspitz, die een rol speelt in De geschiedenis van mijn kaalheid van Marek van der Jagt.

Archief


September 2017

Augustus 2017

Juli 2017

Juni 2017

Mei 2017

April 2017

Maart 2017

Februari 2017

www.stevenverhelst.nl


Want zelfs de raarste wereld dient beschreven te worden