banner
Nagelkaas

Ik ben een kaaskop. Geboren en getogen in Holland, en sinds kindsbeen aan al verslingerd aan kaas. Belegen Gouda, oude Gouda, overjarige Gouda, Leerdammer, Maasdammer, komijnenkaas. Er gaat vrijwel geen dag voorbij zonder dat ik kaas eet. Ook buitenlandse kaas uiteraard. Brie, Camembert, Gorgonzola, Gruyere...
   Maar nog nooit had ik nagelkaas gegeten.
   Mijn vrouw kwam er afgelopen weekend plotseling mee thuis.
   Oorspronkelijk komt nagelkaas uit Friesland. Daar werd kaas uit magere melk gemaakt, en moesten smaakstoffen, in dit geval kruidnagel en komijn, toegevoegd worden om te concurreren met andere Hollandse kazen. Nagelkaas onstond in de tijd van de Verenigde Oostindische Compagnie, want kruidnagel maakte de kaas langer houdbaar.
   Kaas hoeft in mijn koelkast niet lang houdbaar te zijn - hij is op voordat je het weet. Mijn vrouw heeft slechts een paar flinters kunnen eten van de Friese nagelkaas. Ik zal de volgende keer dat ik boodschappen doe, een groter stuk Friese nagelkaas meenemen.

15 oktober 2018, Steven Verhelst
Stemming
VB
Zowel in Beieren, waar ik vroeger woonde, als in België, waar ik nu woonachtig ben, wordt vandaag gestemd. In Beieren voor het deelstaatsparlement, in België voor de gemeenteraden en de provincieraden.
   De afgelopen weken heb ik veel papieren 'spam' in de brievenbus gekregen, van allerlei politieke partijen.
   Het erste was de verkiezingspropaganda van het Vlaams Belang (tot 2004 bekend onder de naam Vlaams Blok, met voorman Filip Dewinter. Het bevatte een aan de PVV gerelateerde retoriek, waarin het belang van het "eigen volk" voorop wordt gesteld, en beloofd wordt dat alle problemen zullen worden opgelost, als het toelaten van asielzoekers zal worden stop gezet.
   Ik donderde alle folders die ik had gekregen bij het oud papier. Hopelijk werd er gerecycleerd toiletpapier van gemaakt, want alleen daar zijn de woorden van het Vlaams Belang goed voor.



14 oktober 2018, Steven Verhelst
Drugsafval

De afgelopen week was het al een paar keer in het nieuws: chemisch afval van illegale drugslaboratoria dat in de natuur of in woonwijken wordt gedumpt, in bestelbusjes, aan de kant van de weg, vaak met lekkende vaten.
   Ik ben chemicus, en vind dit uiteraard onacceptabel. In het laboratorium doen wij er alles aan om verschillende soorten chemisch afval apart in te zamelen om het zo veilig mogelijk te kunnen laten verwerken.
   Maar wat kan het die drugsproducenten schelen wat er met het milieu gebeurt?
   Eigenlijk zouden elke producent van synthetische drugs eerst een cursus chemie moeten volgen.
   De enige drugsbaron die zijn afval op een correcte manier zou afvoeren, bedacht ik, is Breaking Bad's Walter White. Maar dat is dan ook een echte chemicus.

12 oktober 2018, Steven Verhelst
Spin de Spinvis

spinvis

Het is zestien jaar geleden dat de eerste CD van Spinvis verscheen. De demo cassette schijnt ooit in bovenstaande staat naar twee platenmaatschappijen te zijn gestuurd, maar wat er van waar is, weet ik niet.
   Ik spinde ik die eerste Spinvis CD zo regelmatig in mijn stereo, dat hij een vaste plek in mijn CD-wisselaar had bemachtigd. Raar misschien voor de jeugd van tegenwoordig, want wie koopt er vandaag de dag nog CDs?
   In elk geval ging ik vanavond naar een concert van Spinvis in Leuven. Het had wel uren langer mogen duren, maar er kwam het moment dat je weer terug naar huis moet, dwars door de avondlucht, de handen aan het stuur, het hoofd nog ergens anders, wapperend als een ballon die met een touwtje aan het stuur van je fiets is gebonden.

10 oktober 2018, Steven Verhelst
Sneller dan traag

Ik ging naar Gent om een lezing te geven op een instituut voor plantenbiologie. Niet dat ik veel meer over planten weet, behalve dat je ze af en toe water moet geven. Zelfs dat schiet er bij mij thuis wel eens bij in. Zo erg zelfs, dat zelfs mijn cactus er verschrompeld bij staat.
   In Gent hadden ze een robot die een matrix van wel 120 planten automatisch water gaf (en de precieze hoeveelheid water mat), de lengte en breedte, en nog een aantal andere parameters van de planten om de zoveel tijd opnam. Met foto's en al.
   Vroeger was dat werk voor een promovendus - dan liep je je hele promotie planten water te geven om er na vier jaar een conclusie aan te verbinden.
   Met automatisering gaat alles een stuk sneller en efficiënter. Zoals alles in de wetenschap eigenlijk. Waar je in de jaren 60 nog een hele promotie voor nodig had, kun je nu soms in een werkweek voor elkaar krijgen.
   En worden we daar gelukkiger van? Ik ben eigenlijk bang dat ik daarop 'nee' moet antwoorden.

8 oktober 2018, Steven Verhelst
Postzegels

postzegels

Vandaag kreeg ik een brief waar wel heel oude postzegels op zaten, ter waarde van 45 Belgische Franken. Het kostte even wat omrekenwerk, maar dat komt neer op een waarde van 1,12 euro.
   De Belgische post accepteert oude postzegels nog, maar alleen diegene die na 2 oktober 1961 zijn uitgegeven. Wat er op 2 oktober 1961 gebeurde, is mij onduidelijk, maar er is mij wel meer omtrent België onduidelijk.
   Oude postzegels komen weer op de markt omdat verzamelaars er geen interesse meer in hebben, en ze aan de straatstenen niet kwijt kunnen. Filatelie is iets uit het verleden, voor oude mannen met dikke, vergeelde boeken. Daarom kun je oude postzegels vaak voor de helft van de prijs kopen. Toch lucratief als je veel brieven moet versturen.

5 oktober 2018, Steven Verhelst
Witlof biënnale

Vorige week vond in Etten-Leur de Witlof biënnale plaats, een tweejaarlijkse bijeenkomst die georganiseerd wordt door witlofproducerende landen Nederland, België, Frankrijk en Duitsland. Want zo goed gaat het blijkbaar niet met de witlof - het aantal telers neemt gestaag af. De consumptie is wel stabiel, maar hoog is die niet. Behalve in België. De gemiddelde Belg eet zeven kilo witlof per jaar, las ik in de krant.
   Belgen eten voornamelijk witlof in hesprollen met kaassaus - een traditioneel gerecht. Met een lekker glaasje Westmalle tripel zal het er best wel in gaan.
   Wat er twee dagen lang over witlof besproken zou moeten worden, is mij trouwens een raadsel. En om hiervoor over twee jaar zomaar eens deel te nemen aan de witlof biënnale lijkt me wat overdreven, want deelname op 1 dag kostte dit jaar 135 euro. En dan krijg je tijdens de lunch misschien alleen rauwe witlof salade te eten...

2 oktober 2018, Steven Verhelst

Steven leest:
Elvis Peeters - Jacht

Erwin Schrödinger - What is life?

Steven luistert:
Best of Top 40 1989
 
Steven kijkt:
Better call Saul - Season 4, episode 3

Nieuws


Een column, over vallen met de fiets.


Archief


September 2018

Augustus 2018

Juli 2018

Juni 2018

Mei 2018

www.stevenverhelst.nl


Want zelfs de raarste wereld dient beschreven te worden