Hardlopen
Geen ontspannen vakantie of mijn hardloopschoenen moeten wel mee.
Hoewel het 's nachts wel enigszins afkoelde op het Griekse
eiland Kos, was het om 7 uur 's ochtends meestal al boven de 25 graden.
Toch ging ik regelmatig in de vroege ochtend ruim een uur hardlopen.
De wegen waren niet vriendelijk voor hardlopers. Tussen de
witte streep van de wegmarkering en de berm was nauwelijks tien
centimeter asfalt. En soms was er nauwelijks een berm, maar direct een
hek of dichte begroeiing.
Aan de zijkant van de weg kwam ik doodgereden egels tegen, dode katten, dode ratten.
Nu was het de bedoeling dat ik niet werd doodgereden.
Gelukkig was er tussen 7 en 8 uur 's ochtends nauwelijks
verkeer. De meeste hotelmedewerkers moeten al voor 7 uur aanwezig zijn
om het ontbijt voor te bereiden of de paden tussen de zwembaden schoon
te vegen.
Vakantie is leuk, maar eigenlijk is toerisme iets
verschrikkelijks, dacht ik, terwijl ik mijn laatste slok water uit mijn
meegenomen fles nam. Aan de andere kant zouden er ontelbare mensen geen
baan hebben zonder toerisme. Zo kun je altijd wel een argument vinden
voor of tegen een bepaalde mening.
Ik was teruggekeerd bij mijn hotel en te vermoeid om er
verder nog over na te denken. Ik liep het restaurant binnen, waar
mensen al zaten te ontbijten, en haalde een glas water en een glas
ananassap. Daarna verwisselde ik mijn hardloopkleding voor een
zwembroek en sprong de zee in om af te koelen, alvorens te douchen en
mij zelf naar het ontbijt te begeven.
12 augustus 2026,
Steven Verhelst
Ozzy
Ik was in de dagen voor mijn vakantie naar Kos al zo druk
met pakken - je wilt niets vergeten mee te nemen - dat ik helemaal
vergat dat het op 22 juli precies een jaar geleden was dat Ozzy
Osbourne overleed.
Terwijl ik druk bezig was met het inpakken van t-shirts en
korte broeken, teenslippers, de juiste hoeveelheid onderbroeken en
sokken, enzovoorts, had ik eigenlijk naar mijn favoriete Black Sabbath
CD (Paranoid) en mijn favoriete Ozzy solo album (Diary of a Madman)
moeten luisteren.
Daarom doe ik het nu maar, terwijl ik lang en breed terug
ben - alle kleding gewassen, alle vakantiespullen opgeruimd, rustig op
de bank zittend achter de laptop die ik twee weken heb moeten missen,
terwijl de heavy metal uit de boxen van de stereo schalt.
10 augustus 2026,
Steven Verhelst
Podium
Ik was nog aan het nagenieten van mijn vakantie op het Griekse
eiland Kos - ik was pas een dag terug - toen ik mij herinnerde dat
vandaag de Bierloop in Holsbeek plaatsvond, een heuvelloop die een paar
keer over de Kesselberg gaat.
Op het laatste moment kon ik mij ter plekke nog inschrijven; ik koos voor de 7,2 km.
Het was warm, maar ik was Griekenland gewend, waar ik ook had hardgelopen.
Ik ging voortvarend van start, niet te langzaam, maar ook
niet te snel, maar met een snelle stapfrequentie, zowel bergop alsook
bergaf. Ik haalde er een paar in, hier en daar. De 14 km was tien
minuten eerder gestart, en ook de langzamere lopers daarvan passeerde
ik.
Een man in een groen shirt, die al een tijdje met mij
opliep, beweerde dat wij tweede en derde lagen, maar dat kon ik me niet
voorstellen. Ik wilde vooral een goede tijd lopen, en nam iets aan
snelheid terug, zodat ik op het einde nog wat over zou hebben.
Uiteindelijk eindigde de man in het groen ongeveer dertig meter voor mij.
Maar toen ik over de finish kwam, hoorde ik mijn naam en de aankondiging: derde plaats.
Derde plaats.
De laatste keer dat ik op het podium stond bij een stratenloop, was ik ongeveer veertien jaar.
Nu werd ik, nadat de laatste lopers over de finish waren,
voor het eerst in meer dan 30 jaar weer naar het podium geroepen.
8 augustus 2026,
Steven Verhelst
Offline
De komende tijd ben ik offline - even geen beschikking over mijn
laptop. Maar geen nood, eventuele merkwaardige verhalen houdt u nog te
goed.
23 juli 2026,
Steven Verhelst
