banner
Foute boeken, foute feesten?
kuifje
Sinterklaas is nog niet eens in het land aangekomen of de "Zwarte Pieten-discussie" is al weer losgebarsten. Ik begin er zo langzamerhand een beetje moedeloos van te raken.
   Jaren geleden had het uiterlijk van Zwarte Piet al veranderd moeten worden - de hele zaak wordt veroorzaakt door conservatisme, gedreven door het sentiment van onze eigen herinneringen aan dit feest. Maar die herinneringen zijn gekleurd door suikergoed en zoet gemaakt door marsepein. Herinneringen zijn de grootste bedriegers van de menselijke geest - ik kan me goed voorstellen dat de volle baard van Sinterklaas, die mij begin jaren 80 op de kleuterschool kwam bezoeken, niets anders was dan een slordig gemodelleerde zak watten die de vorige dag nog vlug bij de drogisterij was gekocht.
   Onlangs las mijn vrouw het stripboek "Kuifje in Afrika" - voor een nadere kennismaking met de Belgische cultuur. Het staat op de tentoonstelling 'Foute boeken?' in museum Meermanno in Den Haag. Waarschijnlijk zal onze Sinterklaasviering zoals dat op de huidige manier wordt georganiseerd, ooit ook in een lijst staan van "foute feesten". Het zou mij niet verbazen.

11 november 2019, Steven Verhelst
Berlijn

Over de muur, over het ijzeren gordijn
omdat ze soms in het oosten, soms ook in het westen willen zijn
. - Harry Jekkers & Het Klein Orkest

Op mijn middelbare school het "Groen van Prinsterer" kon je in de vierde klas VWO op buitenlandexcursie. Ik ging naar Rome (want ik had klassieke talen), maar er waren ook mensen die naar Londen of Berlijn gingen. Dat was uiteraard al het Berlijn van na de val van de muur (we spreken hier van het schooljaar 1991/1992).
   Ik kwam pas veel later in Berlijn - de muur was al bijna twintig jaar weg, en ik was er voornamelijk om lekker te eten en met een vriend die schrijver is, te vieren dat zijn nieuwe boek was uitgekomen.
   Weer een paar jaar later was ik er op congres. In mijn vrije tijd bezocht een aantal merkwaardige musea: het curryworst museum, het Ramones museum, het computerspel museum. Ook ging ik naar het Institut für fortgeschrittenes Trinken. Een bar waar misschien vijftien, maximaal twintig personen in pasten. Een memorabele drinkavond was het, waarover ik nog wel eens een langer verhaal zal schrijven. Op weg naar mijn hotel at ik nog snel een curryworst om de ergste kater te voorkomen.
   Daarmee associeer ik Berlijn. Curryworst en wilde feesten. Alleen als je geld hebt, is de vrijheid niet duur.

9 november 2019, Steven Verhelst
Turks fruit

Het boek "Turks fruit" van Jan Wolkers bestaat precies 50 jaar. Dat wist ik zelf niet; ik hoorde erover in  verschillende praatprogramma's.
   Ik heb het boek verschillende keren gelezen, maar moet bekennen dat ik de film, geregisseerd door Paul Verhoeven (een van mijn favoriete regisseurs) vaker heb gezien. Niet vanwege de blote tieten van de jonge Monique van der Ven; misschien door het mondharmonicaspel van Toots Thielemans. En door het acteerwerk van Rutger Hauer.
  Liefde (die zo hevig is dat ze destructief wordt), seks, vergankelijkheid - dat is het leven. En dat is Turks Fruit. In een directe en humoristische stijl met oog voor detail.
   Ik leg het boek maar weer eens op de stapel van 'te lezen boeken'.

5 november 2019, Steven Verhelst
Sorgenkind

Sorgenkind

In het nieuws las ik dat de partydrug MDMA (het actieve bestanddeel van XTC - of althans de chemische stof die in XTC zou moeten zitten) als gebruikt gaat worden om mensen met post-traumatisch stress syndroom te behandelen.
   Het gebruik van drugs als medicijn en van medicijn als drugs is natuurlijk geen nieuw idee. Meer dan tien jaar geleden las ik de biografie van chemicus Albert Hofmann: LSD, mein Sorgenkind.
   Hofmann ontdekte, min of meer bij toeval, de psychedelische stof LSD, waarvan hij dacht dat het medische toepassing zou hebben. Dat dacht hij van wel meer geestverruimende middelen die hij later in Midden- en Zuid-Amerika met de lokale bevolking aldaar uitprobeerde. Maar het bleek dat deze middelen meer problemen veroorzaakten dan dat zij oplosten.
   Medische marihuana is in sommige staten van Amerika veelgebruikt als 'medicijn' , van slapeloosheid tot stress. Op muscle beach in Californië kwam ik drie jaar geleden een winkeltje van de 'Green Doctors' tegen, die zowat iedereen diagnostiseerde en medische marihuana voorschreef.
   Het gebeurt natuurlijk ook dat reguliere medicijnen misbruikt worden. Ik was ooit op een bijeenkomst van de 'zelfhulpgroep voor alcohol en drugs', waar vrouwen rondliepen die verslaafd waren aan de pijnstiller Vidocin. Dat zijn pillen met paracetamol en de opioïde hydrocodon. Nog bekender is natuurlijk Valium, ook wel bekend onder de naam "mother's little helper". Ik weet niet of die naam al eerder bestond of dat het vernoemd is naar de song van de Rolling Stones.
   Ik blijf van al die pillen af. Er is een dunne lijn tussen gebruik en misbruik. Ik neem dan nog maar een glaasje wijn. Of twee.    

29 oktober 2019, Steven Verhelst

Steven leest:
Bert Natter -
   Ze zullen denken dat we engelen zijn

Steven luistert:
Rolling Stones - Forty licks
 
Steven kijkt:
How to get away with murder -
   Season 5, episode 6

Nieuws


Eindelijk een nieuwe column, over een lezing van Chuck Palahniuk, waar ik meer dan tien jaar geleden heen ging.

Een column, over vallen met de fiets.


Archief


Oktober 2019



Archief 2018

www.stevenverhelst.nl


Want zelfs de raarste wereld dient beschreven te worden